38

تمام بیماری ها یک عنوان مشترک دارند : سازگار شدن با طبیعت

قدرت : مردی عقیم ، مردد میان زمان ، زن ، و زمین

راه حل ِ تعمیم پذیر بن بستی است که تنها در حماقت هایی مانند ریاضیات ، آن هم در سطوح ابتدایی اش ، کاربرد دارد . راه حل ، همیشه شخصی و منحصر به فرد است

کارمند : هرشب ، در میانه ی قرص ماه ، یک صبح ِ دلواپس او را به انتظار نشسته است

مهمترین کارکرد نظم ، محو کردن گذر زمان است

نوشتن ، بازخواست ِ گذشته ای بی آینده است

آزادی بیشتر از آن که در گرو به دست آوردن برخی لوازم و امکانات باشد ، منوط به دست کشیدن ِ جامعه از بسیاری از به ظاهر دستاورد هایش است

37

در چنین جوامع خفه ای ، هنرمند ترجیح می دهد همان وظیفه ای را بر عهده بگیرد که قناری ِ در معدن برای معدنچیان دارد

اندام اش شبیه آمریکاست : آنقدر دورافتاده است که مرکز جهان به نظر می آید

کارمندترین کارمند مریض می شود و مجبور می شود یک هفته مرخصی بگیرد : جسم اش از بی شهامتی او انتقام گرفته است

میهن ، پرسود ترین کالایی است که می توان وارد کرد

امروزه افراد با خودشان درددل می کنند و با دیگران مجادله ، آنچه به یک جامعه تشخص می بخشد درست عکس این قاعده است

حیوانات خطاب به نوح ، در حین پیاده کردن اش : زبان به زحمت اش نمی ارزد

جایی که ثروت فضیلت است ، فقر به نبوغ نهفته در خودش آگاه نمی شود

36

انزوا ، برخلاف تنهایی ، پدیده ای کاملا اجتماعی است

علاقه ، انکار آن بی تفاوتی ای است که ذاتی بشریت است ، و با پاسداری از تفاوت ، فرد را مجبور به زندگی می کند

او خاورمیانه است : نه یارای پیش رفتن را دارد و نه شهامت به عقب برگشتن

بیژن جلالی : در بهترین اشعارش ناشنوا به نظر میرسد ، و همچنین ناتوان از بیان کردن . در چنین مقطعی از زبان ، آنچه قابل بیان کردن است ، درست به همین دلیل ارزش بیان شدن ندارد ( به نظر می رسد این نکته را از گربه هایش آموخته است ) ، این دیدگاه مضمون اصلی بسیاری از شعرهای اوست . همچنین ، شعرهایش شباهت ظریفی به نقاشی های اشر دارد : هر دوی آنها برای کارهایشان یک ورودی مناسب تعبیه می کنند ، و وظیفه ی ساخت درب خروج را به مخاطبان می سپارند

فریاد زنان می گریزد از حنجره اش

برای خلاص شدن از شر زندگی ، هیچ راهی راحت تر از زیادی جدی گرفتن آن نیست

آنها خودشان را با دارایی شان وزن می کنند ، این امر سبب می شود علاوه بر پول دار ، خنده دار نیز به نظر برسند