بیست و هفت
شنبه
در دوران رفاه قوه ی تخیل تحلیل می رود و در دوران رکود توان درک واقعیت
یکشنبه
آنها را به خاطر عقب ماندن سرزنش می کنند ، حال آنکه دلیل جلو زدن ِ خودشان لگدمال شدن ِ آنهاست ، چرا گذاشتید پیشرفت کنم ؟ این احساس گناه در هر شکلی از پیشرفت مستتر است
دوشنبه
امروز ارزان یا گران بودن ِ ساعت مچی فرد ، بر نحوه ی گذشتن زمان تاثیر می گذارد
سه شنبه
" ناپدید شدن " خبر خوشی است که فرد به خودش می دهد
چهارشنبه
توریسم ، نوعی تمایل به خودشناسی است که از به نتیجه رسیدن ، یا همان انکار توریسم ، هراس دارد
پنجشنبه
تمامی کتاب های خوب خیانت پیشه اند ، چرا که حال مخاطب را در کوتاه مدت ، برعکس حال و روز خودشان ، بهبود می بخشند ، و در بلند مدت این تصور را ایجاد می کنند که او را به حال خود آزاد گذاشته اند
جمعه
دیکتاتور ماندن ، بخصوص در خیالبافی ، و این واقعن اهمیت دارد . هر چند مثل هر شکل دیگری از دیکتاتوری در نهایت راه به جایی نمی برد