بیست و سه
شنبه
زمان هایی که مفهوم " مردم " بی مصداق می شود ، " حرف مردم " اهمیت پیدا می کند
یکشنبه
" سنت شعری " یک ترکیب متناقض است . شعر ِسنتی وجود ندارد ، سنت نیز فاقد هرگونه شعریت است
دوشنبه
با شور و حرارت سخن می گوید ، می توان حدس زد که چیز خاصی نمی گوید
سه شنبه
یکی از کهن ترین علایق بشر ، فسیل شدن است
چهارشنبه
زیبایی ِ احمقانه
پنجشنبه
بوکس خشن است ، اگر بیرون از رینگ ایستاده باشی ، و نوعی درددل کردن است اگر در داخل آن بسر ببری
جمعه
محکوم به اعدام خطاب به جوخه ی آتش : ای خدایی که می پنداشتم در آسمان ِ من هستی ، و حالا می بینم روی زمین ِ اینها ایستاده ای
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۰/۰۴/۲۴ ساعت 11:46 توسط علی
|